czwartek, 29 października 2015

Human Resource Machine

- Co robisz?
- Gram w Human Resource Machine.
- To ta nowa gra komputerowa, przy którą ostatnio ściągnęłaś?
- No.
- ... Ale zdajesz sobie sprawę z tego, że masz wyłączony komputer?
- Absolutnie w niczym mi to nie przeszkadza. I proszę, nie mów teraz do mnie, bo nie mogę się skupić. 

 

poniedziałek, 12 października 2015

Keep Talking And Nobody Explodes

W pośpiechu przeglądam leżące na stole papiery. W końcu znajduję, to czego szukałam i wsłuchując się dokładnie w opis modułu próbuję go rozszyfrować. Niby wszystko jasno i wyraźnie wytłumaczone, niby klarownie i prosto, a jednak mam wrażenie, że ciągle coś mi umyka. W końcu rozwiązany! Potem drugi, trzeci... Staram się ignorować dzwoniące mi w uszach tykanie zegara. "Śpiesz się powoli!" A jednak wiem, że czasu jest coraz mniej. Bo wystarczy mój jeden błąd... Wystarczy, że w pośpiechu powiem: "Tnij czerwony kabelek." i odwrotu już nie będzie. Saper w końcu myli się tylko raz.


piątek, 9 października 2015

Mamy szpiega!

Oto ja - Mistrz kamuflażu! Mogą się czepiać, że wcale nie mam wystarczająco maskującego stroju, bądź nawet trochę wyróżniam się w tłumie, ale zupełnie nie w tym rzecz. Moja gra jest moim kamuflażem. Delikatne napięcie mięśni. Usta gotowe do błyskawicznego śmiechu lub dyskretnego porozumiewawczego skinienia głową. I nie ma znaczenia czy wiesz czemu się śmiejesz lub co do czego się właśnie porozumieliście. Znaczenie ma to, jak długo będą ci wierzyć, że to wiesz. I to, czy uda ci się przetrwać wystarczająco długo... Bo jeśli nie... jeśli uśmiechniesz się w złym momencie, lub nie zrobisz tego wcale, to pewnie drugiej szansy mieć nie będziesz. A w ich głowach zacznie iskrzyć powoli, aż w końcu wybuchnie bezlitosne dla ciebie olśnienie: "Rany! Mamy szpiega!"